Najkrócej
Badanie USG Dopplera to więcej niż popularny obraz z ultrasonografu. Z jednej strony daje wyniki poprzez użycie fal ultradźwiękowych – jak każde badanie USG. Dodatkowo jednak wykorzystuje efekt Dopplera, który pozwala zobrazować i sprawdzić przepływy krwi w żyłach i tętnicach. USG Dopplera jest istotnym badaniem diagnostycznym i profilaktycznym o szerokim spektrum działania. Warto wiedzieć czym się charakteryzuje, co obejmuje i jakie schorzenia można wykryć przy jego użyciu. W artykule tym objaśniamy wszystkie aspekty tego badania.
Jak działa USG Dopplera?
Wszelkie nieprawidłowości w działaniu układu krwionośnego negatywnie odbijają się na naszym zdrowiu i samopoczuciu. W zależności od rejonu, w którym naczynia krwionośne pracują nieprawidłowo, objawy mogą być bardzo różne. Poczynając od żylaków, przez zawroty, bóle głowy i omdlenia, a kończąc na opuchnięciach i bólach kończyn. Jest jednak dobra i prosta metoda na zbadanie źródła tych problemów. Badanie USG Dopplera, inaczej zwane także ultrasonografią dopplerowską lub USG dopplerowskim, opiera się na jednoczesnym wykorzystaniu fal ultradźwiękowych i efektu Dopplera.
Fale ultradźwiękowe w tradycyjnym badaniu USG odbijają się od narządów wewnętrznych i na podstawie długości tych fal, urządzenie do badania ultrasonograficznego przekształca je na obraz, ukazując wielkość i strukturę badanych narządów. Zaletą badania ultrasonograficznego jest możliwość przebadania stawów w ruchu oraz obrazowanie w czasie rzeczywistym. Wszystkie te cechy dotyczą również badania dopplerowskiego. Oprócz tego, dzięki efektowi Dopplera, lekarz ma możliwość zbadania przepływów krwi, a więc zarówno kierunku, jak i prędkości, z jaką krew przepływa przez naczynia krwionośne. Do tego celu aparatura do badania USG Dopplera wykorzystuje kolor i dźwięk.
Jak przebiega badanie USG Dopplera i jak się do niego odpowiednio przygotować?
Badanie USG Dopplera należy do diagnostyki szybkiej, bezproblemowej i co najważniejsze – wyniki są dostępne bezpośrednio po jego wykonaniu. Przebieg badania jest zbliżony do tradycyjnego badania ultrasonograficznego. Najczęściej badanie jest wykonywane w pozycji leżącej. Lekarz prosi pacjenta o odsłonięcie badanego obszaru i nanosi na niego specjalny żel, który eliminuje powstawanie baniek powietrza, a tym samym ułatwia przewodzenie fal ultradźwiękowych i poprawia jakość samego badania. USG Dopplera trwa od kilkunastu do maksymalnie 25-30 minut, w zależności od wielkości badanego obszaru.
Badanie USG Dopplera w większości przypadków nie wymaga żadnych wcześniejszych przygotowań. Wyjątek stanowi badanie wykonywane przez powłoki brzuszne, a więc tętnic nerkowych, aorty brzusznej, tętnic trzewnych, układu wrotnego, żyły głównej dolnej i żył biodrowych. W przypadku tych badań przygotowanie obejmuje dietę lekkostrawną w dniu poprzedzającym wizytę oraz zastosowanie leku Espumisan. Natomiast w samym dniu badania, na 6 godzin przed jego wykonaniem, należy powstrzymać się od przyjmowania posiłków, palenia tytoniu i żucia gumy oraz zaleca się picie jedynie wody niegazowanej, z całkowitym wykluczeniem słodzonych napojów gazowanych.
Diagnostyka przy pomocy badania dopplerowskiego
Badaniu USG Dopplera może zostać poddany cały układ krążenia. W zależności od objawów, lekarz może badać tętnice nerkowe, udowe, naczynia krwionośne kończyn górnych i dolnych, aortę szyją oraz aortę brzuszną. To zdecydowanie najpopularniejsze i najczęściej wykonywane badania realizowane przy wykorzystaniu tego urządzenia. Choć tak jak wspomnieliśmy, badanie Dopplera można wykonać na dowolnym fragmencie układu krwionośnego z tą samą skutecznością. Należy także wspomnieć, iż badanie dopplerowskie aorty brzusznej może nawet uratować życie pacjenta. Podczas tego badania istnieje możliwość wykrycia tętniaka aorty, który nie wykryty w porę – jest śmiertelny. Wczesne postawienie diagnozy gwarantuje natomiast całkowite wyleczenie chorego. Badanie dopplerowskie aorty brzusznej jest zalecane także jako badanie profilaktyczne u osób znajdujących się w grupie ryzyka. Warto więc zgłosić się na USG Dopplera, aby uniknąć komplikacji zdrowotnych w przyszłości i móc w porę podjąć odpowiednie leczenie.