USG tarczycy u dzieci – symptomy, które świadczą o chorej tarczycy małego pacjenta

USG tarczycy u dzieci – wskazania

Wielu rodziców lub opiekunów kieruje się do gabinetu USG po tym, kiedy wynik badania TSH wskazuje na nieprawidłowości w obrębie funkcjonowania tarczycy dziecka. Prawdą jest jednak, że pierwsze symptomy można zauważyć już wcześniej i to one są powodem do tego, żeby przeprowadzić w pierwszej kolejności badania krwi, których wynik może być właśnie podstawą do badania USG. 

Do elementów, które mogą wzbudzać niepokój można zaliczyć między innymi nieprawidłowości związane z przybieraniem masy ciała. Jeśli będzie ono zbyt wolne, może sugerować nadczynność tarczycy. Natomiast jeśli zbyt szybkie – może to świadczyć o niedoczynności. W przypadku nieco starszych dzieci można zaobserwować opóźnienia związane z okresem dojrzewania. Do niepokojących objawów zalicza się też przyspieszoną akcję serca, ciągłe zmęczenie i senność u dziecka, a nawet problemy związane z suchą skórą. Nie bez znaczenia jest też rodzinna historia choroby małego pacjenta, ponieważ problemy z tarczycą mogą być elementem, który jest przekazywany także kolejnym pokoleniom.

Problemy z tarczycą u dzieci – gdzie się zgłosić

W momencie, gdy rodzic lub opiekun zauważy jakiekolwiek nieprawidłowości związane z rozwojem jego pociechy, pierwszym krokiem powinno być udanie się na wizytę do lekarza. Może być to najpierw lekarz pierwszego kontaktu, który wypisze skierowanie na podstawowe badania – w tym poziom TSH, a także zaleci konsultację u endokrynologa. Dysponując już podstawowymi wynikami, należy zgłosić się do specjalisty, który przeanalizuje, jaka może być przyczyna kłopotów z tarczycą u dziecka oraz jakie w związku z tym należy podjąć leczenie.

Badanie USG tarczycy u dziecka – jak przebiega

W momencie, kiedy wiadomo już, że przyczyna problemów z rozwojem u dziecka może być związana z nieprawidłowym funkcjonowaniem tarczycy, należy przeprowadzić u małego pacjenta badanie USG. Jest to procedura całkowicie bezpieczna i nieinwazyjna. Na dodatek w przypadku badania właśnie tego organu, nie wymaga uprzedniego przygotowania. Dziecko nie musi być na czczo. Lekarz prowadzący na samym początku przeprowadza dokładny wywiad z rodzicem lub opiekunem małego pacjenta. Dzięki temu jest w stanie zebrać wiele niezbędnych informacji, które mogą już pomóc mu obrać konkretny kierunek w stawianiu diagnozy. 

Wypytuje więc o wyraźnie zauważalne problemy z rozwojem u dziecka, na przykład związane z przybieraniem na wadze, wzrostem, czy z codzienną aktywnością malucha. Sprawdza też, na ile jest to możliwe, jakie przypadki chorób tarczycy występowały już w rodzinie. Następnie prosi o położenie dziecka na kozetce i o odsłonięcie szyi. Przez głowicę aparatu USG bada dokładnie gruczoł tarczycy i sprawdza, czy nie jest nadmiernie powiększony, czy nie ma żadnych zgrubień, guzków lub torbieli. Już w trakcie badania USG tarczycy lekarz diagnosta jest w stanie zauważyć, czy pojawiają się jakiekolwiek zmiany ogniskowe lub nieprawidłowości w rozwoju tarczycy. 

Rodzic lub opiekun dziecka jest obecny przez cały czas trwania badania – nie tylko ze względów prawnych, ale również po to, by dawać małemu pacjentowi maksymalne poczucie bezpieczeństwa i komfortu, co jest niezwykle istotne dla przeprowadzenia całej procedury. Na sam koniec lekarz endokrynolog omawia wynik badania, a także sugeruje, jakie powinny być dalsze kroki związane z leczeniem dziecka. Może zalecić kolejne wizyty u specjalisty, przeprowadzenie dodatkowych badań lub zrobienie kontrolnego USG tarczycy za jakiś czas, by móc określić skuteczność zastosowanego leczenia. Dzięki temu będzie można szybko zareagować i w porę dostosować je do zauważalnych efektów.